จากที่เล่าความคิดอย่างยืดยาวเกี่ยวกับการทำแท้ง ก็ต้องขอสรุปว่าสำหรับผมแล้ว สิ่งที่กำลังเป็นปัญหาในขณะนี้รวมทั้งการทำแท้งด้วยนั้น เริ่มจากทัศนคติ และผมเชื่อว่าหากจะแก้ ก็ควรแก้ที่ทัศนคติครับ

ไม่ว่าจะเป็นทัศนคติต่อคุณค่าของชีวิต ตั้งแต่หมาตัวหนึ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นลูกหมาน่ารัก ไปจนถึงชีวิตน้อยๆที่กำลังเติบโตในครรภ์ของพี่น้องของเรา เพื่อนของเรา
ไม่ว่าจะเป็นเป้าหมายของชีวิต ที่เราจะต้องแบ่งปันให้กับอีกชีวิตหนึ่งที่เข้ามาขอร่วมชีวิตกับเรา มอบเป้าหมายนี้ไว้ให้เขา หากเขาจะเลือกเส้นทางยิ่งใหญ่ที่แสนเงียบเหงาแทนเรา
ไม่ว่าจะเป็นทัศนะต่อการแข่งขันกันบริโภค ว่าใครจะมีความสามารถในการบริโภคมากกว่ากัน แล้วต้องทุ่มเวลาทั้งชีวิตเพื่อแสวงหาปัจจัยหล่อเลี้ยงความสามารถในการบริโภคให้เหนือกว่าคนอื่น หรือจะแสวงหาความรู้จักตัวเอง ว่าเรามีความสุขด้วยอะไร
ไม่ว่าจะเป็นสายตาของเราที่ทอดมองหญิงมีครรภ์ ว่าเราจะประณามเธอเพียงเพื่อให้เรารู้สึกว่าเราดีกว่าเขาหรือไม่แย่เท่าเขา หรือจะมองเห็นภาระหน้าที่สำคัญที่เธอรับอยู่ เช่นเดียวกับที่แม่ของเราเคยผ่านมา

หากเราตั้งใจปรับทัศนคติเหล่านี้ แม้เพียงทีละน้อย ในที่สุดเราก็จะพบว่า เรื่องราวของการทำแท้ง ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องถกเถียงกัน
รวมทั้งปัญหาอื่นๆก็จะลดปัจจัย ลดผลกระทบลงไปอีกด้วย

เพราะหากเรายังพยายามสงวนทัศนคติบางอย่างไว้ สิ่งที่จะต้องเกิดตามมาก็คือการพยายามยอมรับอาชญากรรม จนถึงขนาดทำให้อาชญากรรมบางอย่างเป็นเรื่องถูกกฏหมาย ไม่ว่าจะการพนันที่ถูกกฏหมายเพื่อตัวเลขทางเศรษฐกิจ การทุจริตที่ถูกกฏหมายเพื่อโอกาสในการงาน จนถึงการฆ่าที่ถูกกฏหมายเพื่อเป็นพื้นฐานของอาชญากรรมอื่นๆที่จะตามมา

ประวัติศาสตร์ของมนุษย์ผ่านยุคผ่านสมัยมาประมาณหมื่นปี มนุษย์แสวงหาความสุขสบายใส่ตนเรื่อยมา จนถึงยุคปฏิวัติอุตสาหกรรมที่ความเป็นอยู่ของมนุษย์สุขสบายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
แต่เรากลับพบว่ามนุษย์ไม่ได้มีความสุขมากขึ้นเท่าไหร่เลย อัตราการฆ่าตัวตายในสังคมที่ก้าวหน้ากลับสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมา

คนมีความสุข คงไม่คิดฆ่าตัวตาย
สิ่งที่เราคิดว่าจะเป็นปัจจัยความสุขของเรา แท้จริงได้ทำให้เราเป็นสุขขึ้นจริงหรือเปล่า
ผมว่า มันไม่เกี่ยวกันสักเท่าไหร่หรอกครับ
อย่าพัฒนาสังคมในทิศทางนี้ต่อไปจนถึงจุดที่เราต้องประกอบอาชญากรรมจนเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเลยครับ