กลายเป็นหัวข้อสนทนาหลักไปสำหรับสงกรานต์ปีนี้ เมื่อคลิปชิ้นหนึ่งเผยแพร่ออกไป เป็นภาพของหญิงสาวสองคนเปลือยอกเต้นท่ามกลางเสียงโห่ร้อง สายน้ำจากปืนฉีดน้ำ และไฟเลเซอร์จากคนรอบข้าง ในคืนหนึ่งของเทศกาลสงกรานต์บนถนนสีลม

ผมเองมีโอกาสได้ดูคลิปนี้กับเขาด้วย ก่อนที่จะโดนคนขยันของบางหน่วยงานที่เอาภาษีของชาวบ้านนี่แหละไปจ้างมา ไล่ปิด
ยกเรื่องของความเสียดายภาษีไว้ก่อน กลับเข้ามาเรื่องของน้องสาวสองคนที่ว่ากันต่อครับ

แน่นอนว่าการที่หญิงสาวออกมาเปลือยอกกันให้เอิกเกริกในที่เปิดเผยแบบนี้ไม่ใช่เรื่องปกติและไม่ใช่เรื่องที่ควรยกย่องแน่ แต่สิ่งที่ผมเห็นสะท้อนอะไรบางอย่างครับ

ผมเห็นหญิงสาวที่ลุกขึ้นเต้นอวดเนื้อหนังของพวกเธอ โดยไม่ได้เป็นการทำไปด้วยความมึนเมาจนครองสติ (ในระดับที่คนเมืองจะมีสติ) ไม่อยู่ แต่เป็นการเต้นคล้ายกับเป็นเรื่องที่คุ้นเคย อาการลังเลที่มีอยู่บ้างก็ไม่ใช่การลังเลอย่างเก้อเขิน แต่คล้ายกับจะลังเลว่า จะเต้นตรงนี้เลยเหรอ มากกว่าครับ

อาการของน้องเขาบ่งบอกว่าการแสดงเปิดเผยเนื้อหนังต่อหน้าผู้คนแบบนี้เกิดขึ้นอยู่แล้ว และพวกเธอก็เคยทำมาก่อน ในบางท้องที่ ในบางโอกาสอยู่แล้ว อาจจะเป็นงานสังสรร หรืองานวันเกิดของใครสักคน ต่างกันที่คราวนี้คนมากกว่า และสถานที่เปิดเผยกว่าเท่านั้น

นั่นคือมันไม่ใช่ครั้งแรกที่มีการเปลือยอกต่อหน้าผู้คน แต่อาจเป็นเรื่องที่ทำกันมาและเป็นที่รู้ๆกันอยู่ แม้จะไม่ได้ออกมารับรองการมีอยู่อย่างเป็นเรื่องเป็นราว ก็คงคล้ายๆอีกหลายกิจกรรมที่แม้จะไม่รับรองการมีอยู่ หรือกระทั่งผิดกฏหมาย แต่ก็ทำกันเป็นเรื่องปกติ เช่นการพนันบอล

คงจะไปตำหนิเฉพาะน้องทั้งสองคนนี้ไม่ได้ หากนี่เป็นกิจกรรมที่น้องเขาทำมาท่ามกลางความยินดีของคนดูนับไม่ถ้วน ถ้าน้องเขาทำแล้วโดนด่าหรือโดนทำร้าย ก็คงไม่มีใครอยากทำ

และคงจะไปตำหนิเฉพาะท้องที่เขตบางรักไม่ได้ หากการแสดงแนวนี้มันมีมาแล้วทุกท้องที่

คงต้องตำหนิทุกคนแหละครับ ที่ยินดี หรือร่วมยินดีตามเขา โดยไม่ห้ามปราม ท้วงติง หรือแค่เพียงหันหลังออกมาก็ยังดี
เพียงเราแต่ละคนหันหลังให้ ไม่สนับสนุน เรื่องแบบนี้มันจะเฉาไปเองครับ