บางครั้งที่ผมต้องเข้าไปร่วมในการอธิบายหรือแม่แต่การถกประเด็นกัน ประโยคหนึ่งที่ผมมักจะได้ยิน หรือแม้แต่เป็นผู้ใช้เสียเองก็คือ "มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อน"

ต้องเรียนเลยครับว่า ทุกครั้งที่ได้ยินหรือต้องเป็นฝ่ายพูดประดยคนี้ ผมไม่ได้มีความศรัทธาในสิ่งที่ผมกำลังพูดถึงแม้แต่น้อย
แต่ถือเป็นหน้าที่ที่ผมจะต้องให้เกียรติกับความเห็นที่แตกต่างแต่ยากจะถกกันลงตัวจนต้องยกเอาประโยคนี้ขึ้นมา
ผมอาจจะเป็นฝ่ายพูดประโยคนี้ หากผมประเมินว่า ผู้ที่อธิบาย กำลังหมดหนทาง และกลัวเสียหน้าจนไม่สามารถจะหาจุดสรุปอย่างไรได้ ในขณะเดียวกันผมก็พร้อมจะออกจากการสนทนาครั้งนั้นแล้วด้วย

เพราะในความเห็นของผมแล้ว แท้จริงความหมายก็คือ ไม่ต้องการจะอธิบายอะไรอีกแล้ว ควรจะเชื่อไปตามนั้น

ถือเป็นการปัดความรับผิดชอบอย่างยิ่ง เพราะหากผมไม่สามารถอธิบายได้ โดยเป็นเหตุมาจากผู้ฟังไม่พร้อมจะเข้าใจคำอธิบาย ผมก็เลือกจะละเสียซึ่งประเด็นนั้นโดยยอมรับกับตัวเองว่า ไม่มีความสามารถพอจะอธิบายให้เขาคล้อยตามได้

มากกว่าจะปัดออกไปในเชิงบังคับด้วยว่า เชื่อผมไปเถอะ