ทรากเมืองโกเบ หลังแผ่นดินไหวใหญ่ ปี 1995

บทความสามตอนจบได้มาถึงตอนสุดท้ายอันเป็นตอนสรุปแล้วครับ โดยจะกล่าวถึงสภาพพระโพธิสัตว์ของเด็กชายปลาบู่ และจุดที่น่าสังเกตของคำทำนาย

กำเนิดของเด็กชายปลาบู่
คำทำนายของเด็กชายปลาบู่นั้นไม่ได้ออกจากปากหรือบันทึกของปลาบู่เองนะครับ แต่มาจากปากของผู้ที่เป็นพ่อ
คุณพ่อได้บอกว่า ปลาบู่เกิดในวันที่ 23 ตุลาคม 2511 ซึ่งถ้าสังเกตอีกนิดจะพบว่าเป็นวันคล้ายวันสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเรื่องเล่าเกี่ยวกับปลาบู่ก็ดูจะมีนัยเวียนวนเกี่ยวข้องกับราชสำนัก
ภาพของปลาบู่เป็นภาพวาด ไม่ปรากฏว่ามีภาพถ่าย และคุณพ่อก็ได้บอกในตอนหนึ่งว่า วาดขึ้นภายหลังจากที่ปลาบู่เสียชีวิตแล้ว โดยคุณพ่อกล่าวว่า เหมือนพอจะทำให้เพื่อนของปลาบู่รับรองว่า นี่ภาพของปลาบู่
ด้านข้างของกรอบภาพเป็นพระบรมฉายาลักษณ์ของรัชกาลที่ 5 ส่วนอีกด้านหนึ่งดูเหมือนภาพพุทธประวัติ
คุณพ่อบอกว่าปลาบู่ระลึกชาติได้ และได้เล่าเรื่องราวมากมายเกินกว่าเด็กในวัยเดียวกันจะรู้ แต่คุณพ่อก็บอกในหลายๆช่วงว่า ไม่ได้ใส่ใจฟัง

มีข้อสังเกตหลายจุดครับ
ช่วงเวลาสำคัญของเรื่อง เป็นช่วงปี 2516 ต่อกับปี 2517 ซึ่งเป็นปีที่ปลาบู่เสียชีวิตประมาณเดือนมิถุนายน เด็กในวัยขนาดปลาบู่ที่มีสติปัญญาดี จะอ่านออกเขียนได้แล้ว ซึ่งคุณพ่อได้เล่าเช่นนั้นด้วยว่าปลาบู่อ่านหนังสือออก
ปลาบู่อยู่ในบ้านที่มีห้องเช่า และมีชาวต่างชาติ ซึ่งจากที่คุณพ่อเล่า น่าจะเป็นกลุ่มที่ทำงานกับกองทัพอเมริกันแต่ไม่ได้เป็นเจ้าหน้าที่รัฐโดยตรง เนื่องจากมาเช่าบ้านเอาเอง ด้วยสภาพแวดล้อมแบบนั้น หากปลาบู่มีความพิเศษจริงย่อมเป็นข่าวได้โดยง่าย แต่ไม่ปรากฎว่ามีข่าวของปลาบู่ในช่วงนั้น
ในช่วงอายุของปลาบู่ มีข่าวใหญ่เกี่ยวกับวาระที่โลกจะแตกในสื่อหลักอย่างไทยรัฐเป็นที่รับรู้และกล่าวขานกันทั่วไป เด็กที่มีความสามารถพิเศษและอยู่ในสายตาของคนมีโอกาสเข้าถึงสื่ออย่างชาวต่างชาติอย่างปลาบู่ ย่อมตกเป็นข่าวได้โดยง่าย
หากเด็กชายปลาบู่มีประสบการณ์ความรู้จากอดีตชาติละเอียดพอจะเล่าเรื่องสถานการณ์สำคัญๆได้ เด็กในวัยนี้ที่ฉลาดเป็นพิเศษก็จะเขียนเป็นบันทึกได้
ปลาบู่น่าจะมีขีดความสามารถสร้างปรากฎการณ์ได้ไม่ยาก เพียงเขียนบันทึกอ้างถึงสถานการณ์สำคัญๆที่ไม่มีใครกล่าวถึง แต่มีหลักฐานในบันทึกของราชการ ก็จะเป็นการยืนยันความสามารถพิเศษชัดเจน
ช่วงหนึ่งที่พ่อปลาบู่เล่าถึงตอนพาไปเที่ยวเขาดิน แล้วเกี่ยวเนื่องไปถึงพระราชวังจิตรลดาฯ เช่นเดิมครับปลาบู่น่าจะอยู่ในวิสัยที่จะถวายฎีกาถึงพระเนตรพระกรรณ มากกว่าจะรอเพียงพ่อตนเอง
บุคลิกของปลาบู่ ทั้งจากคำบอกเล่า และจากภาพวาด ไม่บ่งบอกถึงจริยาวัตรที่งดงามเกินวัยหรือเกินไปจากคนในละแวกเดียวกันอย่างที่คนมีประสบการณ์ชีวิตในราชสำนักจะมี อย่างน้อยก็ไม่น่าประทับใจจนพ่อของปลาบู่จะยกขึ้นมากล่าวถึงบ้าง

ปลาบู่เกิดในครอบครัวคนรับจ้าง มีการค้าเล็กๆ มีห้องเช่าที่ผู้เช่าเป็นสาวทำงานบริการให้กับชาวต่างชาติช่วงปลายสงครามเวียตนาม มีการพนันเป็นส่วนหนึ่งของสภาพแวดล้อม พ่อทำงานห่างบ้าน ดื่มเหล้าเป็นประจำ ในภาพแสดงให้เห็นว่าเคี้ยวหมากและนัตถุ์ยานัตถุ์
ปลาบู่เสียชีวิตประมาณเดือนมิถุนายน 2517 โดยมีภาวะความดันในโพรงสมองสูง ปรากฏอาการเกี่ยวกับการควบคุมการเคลื่อนไหวอยู่นาน โดยสังเกตจากที่คุณพ่อพูดถึงการเดินของปลาบู่ว่าไม่ปกตินัก

พิจารณาโดยรวมแล้วปลาบู่จึงไม่น่าจะเป็นพระนิยตโพธิสัตว์ และไม่น่าจะมีความสามารถพิเศษเกินกว่าเด็กน่ารักสมวัยคนหนึ่ง
ที่น่าสงสัยไปกว่านั้นคือ อาจไม่เคยมีเด็กชายปลาบู่เลยก็เป็นได้ เนื่องจากไม่มีหลักฐานไดๆเลยแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะภาพถ่าย ในยุคที่มีฟิล์มสีใช้แล้ว ในครอบครัวที่ผู้นำครอบครัวมีนาฬิการะดับ Mido Commander ใส่ บันทึกจากลายมือของปลาบู่เอง ภาพวาดแบบเด็กๆในสมุดแบบเรียน ที่พ่อแม่จะเก็บไว้ให้ระลึกถึง หรือแม้แต่ศพ ซึ่งคุณพ่อกล่าวว่าถูกไฟไหม้หมดแล้ว
ปลาบู่ดูเหมือนถูกสร้างขึ้น เพื่อให้เกี่ยวข้องกับพุทธทำนาย พระโพธิสัตว์ และราชสำนัก

คำทำนาย
คุณพ่อเล่าว่าตนเองเป็นลูกจ้างบริษัทฝรั่ง ทำงานเป็นคนขับแทรกเตอร์ บางครั้งรับเงินค่าจ้างเป็นรายสัปดาห์ มีความรู้เกี่ยวกับโครงสร้างและงานโยธาอยู่พอสมควร สังเกตว่ากล่าวคำว่า Survey ขึ้นมาครั้งหนึ่ง
ช่วงที่เล่าเรื่อง คุณพ่อพูดถึงเงินชดเชย แสดงว่าบันทึกภาพในช่วงปลายปี 2554 ซึ่งเกิดน้ำท่วมใหญ่ขึ้นแล้ว
คุณพ่อเล่าถึงที่ปลาบู่บอกคุณพ่อเกี่ยวกับอาณาจักรสุโขทัย อยุธยา ซึ่งเป็นความรู้ที่สอนกันในโรงเรียนหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง เป็นที่รับรู้กันในวงการประวัติศาสตร์ว่า สุโขทัยกับอยุธยาไม่ได้เกี่ยวเนื่องกันโดยตรง ปลาบู่ (และคุณพ่อ) น่าจะเสนอเรื่องที่น่าทึ่งกว่านั้นเช่น เมืองละโว้ หรือหายนะของนครรัฐโยนก
หายนะที่คุณพ่อยกมาเล่าด้วยน้ำเสียงประทับใจกับเหตุการณ์ ดูเหมือนจะใกล้ตัวและเป็นข่าวใหญ่เช่นพายุที่แหลมตะลุมพุก หรือเหตุการณ์ 911 โดยไม่ได้พูดถึงหายนะที่น่ากลัวไม่น้อยกว่ากัน (แต่เป็นข่าวไม่ใหญ่นักในบ้านเรา) อย่างเช่นแผ่นดินไหวที่ Northridge ในปี 1994 และแผ่นดินไหวใหญ่ที่โกเบในปี 1995
คำแนะนำเกี่ยวกับการเสริมความแข็งแรงของเขื่อน ที่ให้ใช้เหล็กรางรถไฟมาคาด เป็นทักษะวิศวกรรมโครงสร้างที่ใช้กันในโครงการสำรวจและซ่อมสร้างในพื้นที่ห่างไกล ซึ่งเกี่ยวข้องกับอาชีพของคุณพ่อ

จึงดูเหมือนว่า เป็นความรู้ของคุณพ่อปลาบู่เอง มากกว่าจะมาจากคำบอกเล่าของปลาบู่
ประสบการณ์ในการปฏิบัติต่อราชสำนัก ก็ดูจะเป็นประสบการณ์ของพ่อปลาบู่เองมากกว่าจะมาจากผู้ที่ผ่านชีวิตในราชสำนักมา

สรุป
ปลาบู่อาจเป็นพระโพธิสัตว์ก็ได้ แต่ยังอยู่ในระยะอนิยตโพธิสัตว์ ซึ่งจะเป็นคนละองค์กับที่จะตรัสเป็นพระศรีอาริย์ครับ
และใครก็ตาม ไม่เฉพาะปลาบู่ ที่เกิดเป็นมนุษย์ในช่วงนี้ ยังไม่พบว่ามีใครที่ลักษณะเด่นตามบารมีทั้ง 10 โดยเปิดเผยกว้างขวาง และไม่มี Timeline เหลือพอสำหรับการเป็นพระศรีอาริย์ด้วย หากพิจารณาเปรียบเทียบจากทศชาติชาดก จึงน่าจะเป็นพระโพธิสัตว์องค์อื่น (หากว่าท่านเป็นพระโพธิสัตว์) ไม่ใช่พระโพธิสัตว์ที่จะเป็นพระศรีอาริย์

คำทำนายที่ออกมาจากคำบอกเล่าของคุณพ่อของปลาบู่ ก็น่าจะเป็นคำทำนายของคุณพ่อเองมากกว่าจะมาจากการบอกเล่าของผู้หยั่งรู่อนาคต และดูเหมือนจะได้แรงบันดาลใจจากน้ำท่วมใหญ่ในช่วงเวลาเดียวกับที่เป็นข่าว
จึงไม่น่าจะเป็นคำทำนายที่มีผู้ไดรับรองความน่าเชื่อถือได้มากไปกว่าคำบอกเล่าของคนธรรมดาที่มีเจตนาดีคนหนึ่ง

วิดิโอความยาว 1 ชั่วโมง 30 นาที ตอนต่อจากคราวที่แล้ว

อย่างไรก็ตามครับ แผ่นดินไหวใหญ่ที่ Northridge ในปี 1994 และโกเบในปี 1995 ต่างเกิดในวันที่ 17 มกราคมเหมือนกัน
แผ่นดินไหวใหญ่ในช่วงเทศกาลปีใหม่ จึงไม่ใช่สิ่งที่เกินวิสัย ที่จะเกิดขึ้นตามธรรมชาติ

คำทำนายของปลาบู่ (หรือคุณพ่อของปลาบู่) ไม่น่าเชื่อถือ แต่แผ่นดินไหวต้นปีหน้า ก็เป็นเรื่องที่ประมาทไม่ได้ครับ